Van Gent naar Bovino & terug

Het klinkt leuk om jezelf een meester barbier te noemen. Maar wist je dat je die titel niet zomaar krijgt – en gelukkig maar? Sommige barbiers roepen zichzelf plots uit tot meester, maar dat slaat natuurlijk nergens op. Alleen een andere grootmeester kan je deze titel aanreiken, mits je de nodige kunde hebt bewezen.

Drie volle jaren heeft Stijn zich als een bezetene gefocust op het hanteren van een open mes. Hoe je dit moet slijpen, hoe je er de perfecte scheerbeurt mee geeft. Wat daarbij de meest optimale positie van het lichaam is, de beste temperatuur van de warme handdoek, de exacte hoeveelheid scheerschuim en ga zo maar door. Hij streefde resoluut naar de perfectie en wilde na drie jaar terugkeren bij de familie Scapicchio om er een gooi te doen naar het meesterschap.

Zo gezegd, zo gedaan

En zo trok het halve team van ROMAIN naar Italië. Cedric & Kenny bleven op post om de excellente gang van zaken bij ROMAIN te bewaken. Stijn nam Thomas Gryson (sigaren) en Otis Weewauters (fotograaf) mee naar Bovino.

Uiteraard ging enkel Stijn om de meestertitel te behalen. Thomas Gryson, de sigarenexpert verbonden aan ROMAIN, is bezeten van ambacht en kunde en wilde zeer graag kennismaken met het traditionele barbieren waar Stijn hem al in geuren en kleuren over had verteld. Otis Weewauters slaagt er dan weer als geen ander in om unieke momenten op een authentieke manier vast te leggen in fotografie en video. Een niet te missen reiscompagnon op wat hopelijk een historisch moment zou zijn voor Stijn.

Zaterdag

In goed gezelschap trokken we dus naar het dorpje Bovino, waar we opnieuw de familie Scapicchio gingen ontmoeten. De lange, stressvolle heenweg zorgde alvast voor een pittige start.

Het voelde vreemd aan om terug dat kleine dorp binnen te rijden. Het ligt in de middle of nowhere tussen akkers en heuvels. En toch vinden mensen van overal ter wereld er de weg naartoe met slechts één doel: bij de familie Scapicchio de stiel gaan leren of er je ogen zwaar de kost geven.

We waren een dag eerder aangekomen en wat doe je in Zuid-Italië als je niks op de planning hebt? Eten, uiteraard! Stijn herinnerde zich een goed restaurant in de buurt en daar installeerden we ons voor een heerlijke maaltijd. Na afloop genoten we buiten nog wat na met – uiteraard – een sigaar in de hand.

En zoals dat gaat in kleine dorpen, doen ook in Bovino nieuwtjes als een lopend vuurtje de ronde. De patron van het restaurant had stiekem de famiglia Scapicchio ingelicht over onze aanwezigheid. Plots verscheen uit het niets de meester zelve, Luigi! Stijn verslikte zich bijna in z’n sigaar toen hij oog in oog stond met zijn idool.

Maar Luigi is uiteraard ook maar een mens, dus hij vervoegde het gezelschap met een sigaar en een espresso, what else? Nadat Stijn was bekomen, voelde hij zich volledig op zijn gemak op dat Italiaans terras met deze meester barbier. Na die perfecte avond kropen we vroeg in bed, want morgen was het belangrijk om fris te zijn. De opleiding begon!

Zondag: slijpen & zweten

Al vroeg in de ochtend startte de opleiding. Een eerste opdracht was het begeleiden van startende barbiers: hoe hou je een open mes vast en hoe verander je het van positie. Niet altijd vanzelfsprekend om dat uitgelegd te krijgen, en zeker niet in het Italiaans. Gelukkig mocht Stijn dit staaltje kunde & ambacht vertalen en uitgeleggen aan de Nederlandstalige studenten. Onopvallend houdt Luigi een oogje in het zeil en controleert of hij het goed uitlegt, met het nodige geduld en veel zorg. Na een korte voorstelling van de studenten aan de andere barbiers, was het tijd voor de lunch in een lokaal restaurant.

Na de middag werden Stijns zenuwen pas echt op de proef gesteld. Luigi gaf hem de opdracht om het onmogelijke mes van de familie Scapicchio te slijpen op een slijpsteen. Dit voelde als een regelrechte test en Stijn wilde het onderste uit de kan halen bij de proeven. Hij zonderde zich af en ging als een bezetene slijpen. Hij hanteerde een techniek die hij onthouden had van de vorige keer. Drie uur later en een halve liter zweet minder overhandigde Stijn het mes aan de meester. Die reageerde nauwelijks, waardoor Stijn begon te vermoeden dat hij faalde voor deze test. Tegelijk zag hij in Luigi’s ogen een soort ongeloof.

Met een pokerface reikte Luigi Stijn de volgende proef aan. Het persoonlijk apenscheermes van Luigi in 20 minuten scherpzetten. “Ik vergat de wereld om mij heen en zag of hoorde niets meer. Alleen ik en dat mes, de scotch tape en de slijpsteen. Twintig minuten verstreken en Luigi testte het mes uit. De haartest slaagde! Het werd stil. Luigi zette zijn lippen op elkaar en sprak ‘bueno’. Stijn stamelde nog iets van ‘Bedankt, meester!’, maar kon voor de rest geen respons losweken van de godfather of barbieren. Was hij geslaagd of niet? Who knows!

Maandag: Hercules, Enzo & slagen op de kont

De ultieme dag voor Stijn. Nu zou hij moeten bewijzen of hij het kon of niet. De dag begon met een Italiaanse klant die Stijn in de vorige opleidingen al gezien en geschoren had. De man bezit een keiharde baard en een moeilijk gezicht met verschillende oneffenheden. Maar dat maakte Stijn vooral blij. Hij dacht yes, ze zijn me echt goed aan het testen. Hij dook opnieuw volledig in ‘de zone’ en schoor deze Italiaanse Herculesbaard, terwijl Luigi constant over zijn schouders mee keek. Na afloop kreeg Stijn een 9/10 van de klant. Ok, maar is dat goed genoeg voor Luigi? Luigi deed net als gisteren niet veel meer dan ‘Bueno.’ En Stijn: ‘Bedankt, meester’.

Na de pauze had Stijn het plan opgevat om Otis’ baard onder handen te nemen en daarvoor hadden ze het akkoord van de familie. Maar als puntje bij paaltje kwam, bleek dat dus niet het geval. De ochtend was slecht een opwarmertje geweest, en wanneer Stijn in de shop aankwam zat er weer een Italiaanse klant klaar die Stijn maar al te goed herkende. Deze man wordt door alle meesters in spe geschoren. Naast hem stond niemand minder dan Enzo Scapicchio. Het werd muisstil in de shop.

Gelukkig klonk op de achtergrond de afspeellijst van ROMAIN waardoor Stijn de kalmte in zijn hoofd terugvond. Back on earth, volle concentratie en presteren mét een grootmeester aan je zijde. Elk detail werd besproken en elke misstap werd aangewezen. Stijn vermoedde dat het de foute kant op ging. De scheerbeurt ging wel goed, maar Enzo gaf zoveel tips mee, dat het hem aan het twijfelen bracht. Wat Stijn niet wist, is dat Enzo ondertussen lyrische en positieve gebaren aan het maken was achter zijn rug. Hij focuste zo sterk, dat hij dat totaal niet in de mot had. De klant was netjes geschoren en er werd regelmatig op Stijns achterwerk geslagen door Enzo – Italian style. Stijn hoopte dat dit een uiting van contentement was, maar of hij daardoor ook de meestertitel had verdiend? Dat was de vraag. Stijn wilde dringend ontstressen en mocht daarna gelukkig ook nog Otis’ gezicht scheren – want dat is zoals we weten Stijns manier om volledig zen te worden.

Het verdict: grande!

De diploma-uitreiking was aangebroken. Alle studenten kregen hun basisdiploma van deelname. Maar zou Stijn ook zijn diploma van meesterbarbier krijgen? Stijn vertelt zelf hoe het verder ging: “Enzo gebaarde mij met een nors gezicht naar de barbierstoel. Hij beval me te gaan zitten voor de foto. Ik had toen nog geen flauw idee, maar plots overhandigden hij & Luigi me het diploma van meesterbarbier. Ik kon mijn tranen nauwelijks bedwingen. De titel van meesterbarbier krijgen van de familie Scapicchio?! De top drie barbershop in de wereld, wereldbefaamd voor hun traditioneel scheren sinds 200 jaar. Een kleine Gentenaar uit het kleine Belgenland heeft die titel behaald?! Ik kon het bijna niet geloven, nog altijd niet. De opluchting was enorm.”

Ook Otis en Thomas kregen het even lastig omdat ze wisten hoe Stijns grote droom waar hij keihard voor gewerkt had op dit moment uitkwam. Enzo en Luigi namen Stijn apart en zeiden – ook al met vochtige ogen – één enkel woord: Grande!en Stijn kon alleen maar antwoorden ‘Bedankt, meester!

“Ze hadden niet verwacht dat ik in drie jaar tijd zo’n grote sprong zou hebben gemaakt. Ook voor hen was het een totale verassing dat ik dit heb gedaan. Des te trotser en des te mooier de herinneringen. Dit was een van de mooiste momenten uit mijn barbiercarrière. Trots om als eerste meester van de familie Scapicchio in België dit ambacht te mogen uitoefenen,” besluit Stijn trots.

Written by : Stijn De Sutter

2 Comments